Okumak Anlamaktir

11 Aralık 2012 Salı

Aşk; Şuur Bozukluğudur der Platon

Herkes birşeyler söyler aşka dair, buna ben de dahil. Bir sürü teoriler üretiriz üzerine, kimileri akla fikre zarardır bunların, kimileri ise toz pembe. Lakin en güzelini Platon söylemiştir "aşk şuur bozukluğudur" diye.

Kadınların çoğu hayatlarını inşa ederler onun üzerine. Diğer yandansa erkekler; kısa bir süreliğine de olsa, tadıvermişlerseydi ondan, ne ala. Kimileri için araçtır, kimileri içinse bir amaç. Ne kötüdür onu araç edinmek! En büyük zafımızdır aşk. Bahtiyar olur ona erişen. Nedensizce bakar aval aval etrafına. Karnında kelebekler besler aşık kişi ve hep ondadır aklı ve hiç şikayetci değildir bundan. İkiye bölünür dünyası; biri sevidiği olmak üzere. Daha renklidir renkler ve erken geliyor gibisine gelir bahar, onun için her mevsim.

Ama uzun sürmez, yenik düşerse şeytanın fitnesine. Kıskanır sevdiğini. Hem de herşeyden ve herkesten. Nefes aldırmaz olur sevdiğine ve unutmuştur artık o, ilk aşık olduğu kişiyi. Kaybetme korkusu kaplar içini. Öyle çok korkar ki bundan; korktuğu gelir başına. Lakin kararmıştı gözleri bir kere ve göremez olmuştur gerçeği. Ayrılık neşterin adıdır, söküp aldığında kalbinden sevdiğini. Acır. Hem de çok acır. 

Bir çeşit şuur bozukluğu da olsa aşk; 
onu yaşamaktır ayrıcalık, 
tüm bu musubetlerin yanında.

Amma Velakin